راهنمای کامل نگهداری از دارایی‌های دیجیتال و کریپتو

حضانت دارایی‌های دیجیتال چیست؟

با فراگیر شدن دارایی‌های دیجیتال - از ارزهای رمزنگاری‌شده مانند بیت‌کوین و اتریوم گرفته تا اوراق بهادار توکنیزه‌شده و NFTها - نیاز به ذخیره‌سازی و مدیریت ایمن آنها هرگز تا این حد حیاتی نبوده است. اینجاست که نگهداری دارایی دیجیتال به بازی می آید

نگهداری دارایی‌های دیجیتال به نگهداری دارایی‌های دیجیتال از طریق روش‌های ذخیره‌سازی امن اشاره دارد که از سرقت، گم شدن یا دسترسی غیرمجاز جلوگیری می‌کند. تقریباً مانند نحوه محافظت بانک‌ها و متولیان سنتی از دارایی‌های فیزیکی و مالی، ارائه دهندگان نگهداری دارایی‌های دیجیتال زیرساخت‌های تخصصی را برای مدیریت کلیدهای خصوصی - کدهای رمزنگاری که مالکیت دارایی‌های دیجیتال را اثبات می‌کنند - ارائه می‌دهند.

در اصل، نگهداری دارایی‌های دیجیتال مربوط به اعتماد، انطباق و امنیت است. با افزایش پذیرش نهادی و تکامل مقررات، تقاضا برای خدمات نگهداری دارایی‌های رمزنگاری‌شده قابل اعتماد همچنان رو به افزایش است. این مقاله به طور عمیق به نحوه کار نگهداری دارایی‌های دیجیتال، بازیگران اصلی آن و آنچه که هنگام انتخاب راه‌حل‌های نگهداری باید بدانید، می‌پردازد.

چرا نگهداری دارایی‌های دیجیتال مهم است؟

دارایی‌های دیجیتال اساساً از نظر نحوه دسترسی، انتقال و ذخیره با دارایی‌های سنتی متفاوت هستند. برخلاف ارز فیات که در بانک نگهداری می‌شود یا اوراق بهاداری که توسط یک کارگزاری مدیریت می‌شوند، دارایی‌های دیجیتال به ... متکی هستند. کلیدهای خصوصی مبتنی بر بلاکچین برای مالکیت و کنترل. از دست دادن دسترسی به کلید خصوصی شما می‌تواند منجر به ضرر جبران ناپذیر از وجوه.

این آسیب‌پذیری، نگهداری و حفاظت از دارایی‌های دیجیتال را به یک جزء حیاتی در اکوسیستم دارایی‌های دیجیتال تبدیل می‌کند. چه برای سرمایه‌گذاران شخصی، چه برای مؤسسات و چه برای ارائه‌دهندگان خدمات، اهمیت نگهداری و حفاظت از دارایی‌های دیجیتال غیرقابل انکار است. دلیل آن به شرح زیر است:

هک‌های مشهور، مانند آن‌هایی که صرافی‌هایی مانند Mt. Gox و Coincheck را هدف قرار دادند، اهمیت راهکارهای امن نگهداری را برجسته می‌کنند. یک سرویس نگهداری با مدیریت حرفه‌ای می‌تواند با استفاده از محیط‌های امن، کیف پول‌های چند امضایی، ماژول‌های امنیتی سخت‌افزاری (HSM) و پشتیبان‌گیری‌های توزیع‌شده جغرافیایی، خطرات را کاهش دهد.

در بسیاری از حوزه‌های قضایی، نهادهای تحت نظارت مانند صندوق‌های پوشش ریسک، بانک‌ها و مدیران دارایی موظفند دارایی‌های مشتریان را نزد خود نگهداری کنند. متولیان واجد شرایطبانک‌ها و ارائه‌دهندگان خدمات نگهداری دارایی‌های دیجیتال به طور فزاینده‌ای به دنبال اخذ مجوزهای قانونی برای ایفای این نقش هستند و استانداردهای شناخت مشتری (KYC)، مبارزه با پولشویی (AML) و گزارش‌دهی را ارائه می‌دهند.

یک چارچوب قوی برای نگهداری و حفاظت از دارایی‌ها برای سرمایه‌گذاران نهادی جهت مشارکت در بازار دارایی‌های دیجیتال ضروری است. زیرساخت مناسب نگهداری و حفاظت، به ذینفعان - از جمله مشتریان، نهادهای نظارتی و حسابرسان - اطمینان می‌دهد که دارایی‌های دیجیتال با همان دقت دارایی‌های سنتی محافظت می‌شوند.

ارائه دهندگان خدمات امانتداری همچنین به ساده‌سازی فرآیندهایی مانند تسویه حساب تجاری، گزارش‌دهی، حسابرسی و انطباق با قوانین کمک می‌کنند. این امر به سازمان‌ها اجازه می‌دهد تا بدون نیاز به ایجاد سیستم‌های امانتداری داخلی پرهزینه و پیچیده، بر استراتژی‌های سرمایه‌گذاری تمرکز کنند.

در اصل، نگهداری دارایی‌های دیجیتال نقش حیاتی در بلوغ و مقیاس‌پذیری اقتصاد گسترده‌تر بلاکچین ایفا می‌کند. این امر شکاف بین ماهیت غیرمتمرکز دارایی‌های رمزنگاری‌شده و الزامات انطباق ساختاریافته دنیای مالی سنتی را پر می‌کند.

توضیح در مورد نگهداری دارایی‌های دیجیتال/رمزارز

در قلبِ نگهداری دارایی‌های دیجیتال، موارد زیر نهفته است: مدیریت کلید رمزنگاریبرخلاف حساب‌های بانکی سنتی که با رمزهای عبور یا احراز هویت چند عاملی ایمن می‌شوند، دسترسی به دارایی‌های رمزنگاری‌شده کاملاً به یک جفت کلید رمزنگاری بستگی دارد: کلید خصوصی و کلید عمومی.

درک نحوه عملکرد این کلیدها و دلیل نگهداری ایمن آنها برای درک منطق پشت خدمات امانتداری بسیار مهم است.

کلیدهای خصوصی

A کلید خصوصی یک کد الفبایی-عددی تصادفی است که به مالک آن کنترل کامل بر یک دارایی دیجیتال خاص را می‌دهد. اساساً یک امضای دیجیتالی است که مالکیت را اثبات می‌کند و تراکنش‌ها را مجاز می‌کند. اگر کسی به کلید خصوصی شما دسترسی پیدا کند، می‌تواند بدون اجازه شما، وجوه خود را جابجا کنید.

در اکثر سیستم‌های بلاکچین، هر کسی که کلید خصوصی را در اختیار دارد مالک دارایی استاین امر، کلیدهای خصوصی را به حساس‌ترین و حیاتی‌ترین داده در مدیریت دارایی‌های رمزنگاری‌شده تبدیل می‌کند.

آنچه باید در مورد کلیدهای خصوصی بدانید:

1. آنها باید مخفی نگه داشته شوندافشای کلید خصوصی برای عموم معادل لو دادن کیف پول ارز دیجیتال شماست.

2. در صورت گم شدن قابل بازیابی نیستندمگر اینکه از آنها نسخه پشتیبان تهیه شود. پس از گم شدن، دارایی‌های مرتبط عملاً غیرقابل دسترسی می‌شوند.

3. آنها را می‌توان در قالب‌های مختلف ذخیره کردمانند کیف پول‌های سخت‌افزاری، کیف پول‌های کاغذی یا فایل‌های دیجیتال رمزگذاری شده.

ارائه دهندگان خدمات امانتداری از زیرساخت‌های امنیتی پیشرفته‌ای مانند موارد زیر استفاده می‌کنند: محاسبات چند جانبه (MPC), ذخیره سازی سردو سیستم های دارای شکاف هوا برای ایمن نگه داشتن کلیدهای خصوصی در برابر تهدیدات آنلاین و آفلاین.

کلیدهای عمومی

A کلید عمومی از نظر ریاضی از کلید خصوصی مشتق شده و به عنوان یک آدرس عمومی مشترک در بلاکچین عمل می‌کند. به دیگران اجازه می‌دهد تا وجوه را به کیف پول خود ارسال کنید or امضای دیجیتال خود را تأیید کنید، اما اجازه دسترسی به خود وجوه را نمی‌دهد.

کلید عمومی را به عنوان کلید خودتان در نظر بگیرید آدرس ایمیل کریپتو و کلید خصوصی به عنوان کلید شما کلمه عبورهر کسی می‌تواند پیام‌ها (یا در این مورد، دارایی‌ها) را به آدرس ارسال کند، اما فقط شخصی که کلید خصوصی را دارد می‌تواند آنها را باز و مدیریت کند.

نکات کلیدی در مورد کلیدهای عمومی:

۱. اشتراک‌گذاری آنها بی‌خطر است؛ در واقع، برای دریافت وجه باید آنها را به اشتراک بگذارید.

2. آنها امنیت دارایی را به خطر نمی‌اندازند اگر نشتی داشته باشد.

3. آنها در تأیید تراکنش استفاده می‌شوند در سراسر بلاکچین.

کلیدهای خصوصی و عمومی در کنار هم، ستون فقرات امنیت بلاکچین را تشکیل می‌دهند و نگهداری صحیح، در عین حال که تضمین می‌کند کلید عمومی می‌تواند به طور ایمن با اکوسیستم تعامل داشته باشد، به حفاظت از کلید خصوصی نیز مربوط می‌شود.

نحوه کار راهکارهای نگهداری دارایی‌های دیجیتال

راهکارهای نگهداری دارایی‌های دیجیتال به گونه‌ای طراحی شده‌اند که محافظت از کلیدهای خصوصی ضمن ارائه پشتیبانی عملیاتی برای مدیریت، انتقال و گزارش‌دهی در مورد دارایی‌های دیجیتال. این راهکارها، امنیت رمزنگاری را با رعایت مقررات و زیرساخت‌های سازمانی ترکیب می‌کنند.

در سطح بالا، ارائه دهندگان خدمات حضانت یا موارد زیر را ارائه می‌دهند: ابزارهای خود مراقبتیکه در آن کاربران کلیدهای خود را با لایه‌های حفاظتی پیشرفته مدیریت می‌کنند، یا حضانت شخص ثالثکه در آن یک نهاد تحت نظارت، کلیدهای خصوصی را از طرف مشتری در اختیار دارد.

بیایید اجزای اصلی نحوه عملکرد این راهکارهای حضانت را تجزیه و تحلیل کنیم:

اساس حضانت در نحوه تولید، ذخیره و دسترسی به کلیدهای خصوصی نهفته است. راهکارهای پیشرو از موارد زیر استفاده می‌کنند:

• ذخیره سازی سرد (کیف پول‌های آفلاین) برای به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض تهدیدات آنلاین.

• کیف پول های چند امضایی برای تراکنش‌ها به چندین تاییدیه نیاز دارند.

• MPC (محاسبات چند جانبه) برای تقسیم کلید خصوصی بین چندین طرف بدون افشای کامل آن.

پلتفرم‌های نگهداری، چارچوب‌های سختگیرانه‌ای برای مجوزدهی اعمال می‌کنند و به مشتریان اجازه می‌دهند موارد زیر را تعریف کنند:

• چه کسی می‌تواند تراکنش‌ها را آغاز یا تأیید کند؟

• محدودیت‌های هزینه و لیست‌های سفید

• مسیرهای حسابرسی برای هر اقدام انجام شده

این کنترل جزئی برای تیم‌های انطباق و مسئولین ریسک در محیط‌های سازمانی حیاتی است.

از آنجایی که دارایی‌های دیجیتال تحت نظارت مالی قرار می‌گیرند، ارائه‌دهندگان خدمات امانتداریِ تحت نظارت، پایبندی به موارد زیر را تضمین می‌کنند:

• سیاست‌های KYC/AML

• اخذ مجوز از مراجع مالی (مثلاً، NYDFS، MAS، BaFin)

• پوشش بیمه در صورت سرقت یا سهل انگاری از مشتریان محافظت می‌کند

سرویس‌های مدرن نگهداری اغلب شامل APIها یا داشبوردهایی هستند که با موارد زیر ادغام می‌شوند:

• صرافی‌ها و میزهای معاملاتی

• سیستم‌های مدیریت سبد سهام

• نرم‌افزارهای گزارشگری و مالیاتی

این انعطاف‌پذیری عملیاتی برای مدیران فعال، صندوق‌های پوشش ریسک یا دفاتر خانوادگی که سبدهای سرمایه‌گذاری دیجیتال متنوعی را مدیریت می‌کنند، ضروری است.

به طور خلاصه، حضانت دارایی‌های دیجیتال فقط مربوط به «ذخیره کلیدها» نیست - این یک چارچوب جامع از ... امنیت، مدیریت و قابلیت استفاده که تضمین می‌کند دارایی‌ها محافظت شده، سازگار و در مقیاس بزرگ قابل مدیریت هستند.

راهکارهای نگهداری ارزهای دیجیتال

پذیرش روزافزون دارایی‌های دیجیتال منجر به ایجاد چشم‌انداز متنوعی از ارائه‌دهندگان خدمات امانتداری شده است. از صرافی‌های ارز دیجیتال گرفته تا مؤسسات مالی سنتی و متولیان شخص ثالث اختصاصی، هر کدام رویکردهای متفاوتی برای نگهداری دارایی‌های دیجیتال ارائه می‌دهند.

بیایید سه نوع اصلی خدمات نگهداری دارایی‌های دیجیتال را بررسی کنیم:

صرافی‌های ارز دیجیتال اغلب اولین نقطه تماس برای دارندگان دارایی‌های دیجیتال هستند. بسیاری از صرافی‌ها خدمات زیر را ارائه می‌دهند: خدمات نگهداری داخلی برای راحتی کاربر. با این حال، این راحتی با بده‌بستان‌هایی همراه است.

مزایا:

• ادغام یکپارچه با پلتفرم های معاملاتی

• دسترسی فوری به نقدینگی

• رابط های کاربر پسند

منفی:

• خطرات امنیتی بالاتر (صرافی‌ها اغلب هدف هک قرار می‌گیرند)

• کاربران ممکن است کلیدهای خصوصی را کنترل نکنند ("اگر کلیدهای شما نباشند، کریپتوی شما هم نیست")

• نظارت محدود بر برخی صرافی‌ها

مثال‌ها: بایننس، کوین‌بیس (که آن هم یک بازوی نگهداری جداگانه دارد)، کراکن.

مورد استفاده: مناسب برای معامله‌گران فعال و دارندگان کوتاه‌مدت، نه برای نگهداری در سطح نهادی.

بانک‌های سنتی و شرکت‌های خدمات مالی به طور فزاینده‌ای وارد فضای حضانت می‌شوند، که اغلب از طریق خرید یا مشارکت با فین‌تک‌ها انجام می‌شود. این بازیگران آشنایی، انطباق و اعتماد به عرصه نگهداری ارزهای دیجیتال.

مزایا:

• انطباق قوی با مقررات

• زیرساخت های درجه سازمانی

• دسترسی به خدمات مالی گسترده‌تر (مثلاً وام، مدیریت دارایی)

منفی:

• چرخه‌های نوآوری کندتر

• انعطاف‌پذیری کمتر برای مدیریت دارایی‌های رمزنگاری‌شده جدیدتر یا عجیب‌وغریب‌تر

مثال‌ها: بانک نیویورک ملون، استاندارد چارترد (زودیا)، دویچه بانک.

مورد استفادهایده‌آل برای سرمایه‌گذاران نهادی، شرکت‌ها و افراد با دارایی خالص بالا که به دنبال تضمین نظارتی هستند.

اینها شرکت‌هایی هستند که صرفاً بر حضانت دارایی‌های دیجیتال تمرکز دارند. آنها تخصص بومی رمزنگاری را با فناوری پیشرفته ترکیب می‌کنند تا ارائه دهند. راه حل های مناسب برای مدیریت دارایی دیجیتال

مزایا:

• فناوری‌های امنیتی پیشرفته (MPC، ذخیره‌سازی سرد، HSMها)

• کنترل‌های مدیریتی قابل تنظیم

• ادغام‌های API مقیاس‌پذیر برای مدیران دارایی و پلتفرم‌ها

منفی:

• ممکن است نیاز به آموزش فنی بیشتری داشته باشد

• سطوح مختلف صدور مجوز نظارتی

مثال‌ها: انکوریج دیجیتال، بیت‌گو، فایربلاکس، کاپر.

مورد استفاده: بهترین گزینه برای موسسات بومی کریپتو، صندوق‌های پوشش ریسک و پلتفرم‌هایی که به راه‌حل‌های انعطاف‌پذیر و مقیاس‌پذیر نیاز دارند.

روش‌های ذخیره‌سازی کلید خصوصی

نگهداری ایمن کلیدهای خصوصی بحرانی‌ترین جنبه روش انتخاب شده برای ذخیره کلیدهای خصوصی، تأثیر مستقیمی بر سطح ... دارد. امنیت، دسترسی‌پذیری و انطباق‌پذیری یک سازمان یا فرد می‌تواند به آن دست یابد.

به طور کلی، سه نوع اصلی از ذخیره‌سازی کلید خصوصی وجود دارد:

• ذخیره سازی داغ (آنلاین و متصل به اینترنت)

• ذخیره سازی سرد (آفلاین و ایزوله فیزیکی)

• راه حل های ترکیبی (ترکیبی از روش‌های گرم و سرد)

بیایید عمیق‌تر به این رویکردها بپردازیم.

مزایای ذخیره‌سازی کلید خصوصی:

ذخیره‌سازی سرد شامل نگهداری کلیدهای خصوصی به صورت کاملاً آفلاین - روی دستگاه‌های سخت‌افزاری، سیستم‌های ایزوله یا حتی کیف پول‌های کاغذی - است. این روش خطر هک‌های آنلاین را به شدت کاهش می‌دهد.

✅ مقاوم در برابر بدافزار، فیشینگ و نقض‌های امنیتی آنلاین

✅ ایده‌آل برای دارندگان بلندمدت و سرمایه‌گذاری در سطح سازمانی

✅ اغلب استفاده می‌شود در چند امضا or MPC تنظیمات برای حفاظت بیشتر

دستگاه‌هایی مانند لجر یا ترزور یک راهکار میانه ارائه می‌دهند - مدیریت کلید خصوصی سخت‌افزاری با حداقل افشای آنلاین.

✅ کلید خصوصی هرگز دستگاه را ترک نمی‌کند

✅ محافظت‌شده با پین و عبارت عبور

✅ سازگار با دیفای و پلتفرم‌های استیکینگ از طریق بریج‌ها

MPC کلید خصوصی را به بخش‌های رمزگذاری‌شده‌ای تقسیم می‌کند که بین مکان‌ها یا ذینفعان مختلف توزیع شده‌اند. هیچ‌کس به تنهایی کلید کامل را در اختیار ندارد.

✅ نقاط شکست منفرد را کاهش می‌دهد

✅ سیاست‌های دسترسی قابل تنظیم و کنترل‌های چند امضایی را فعال می‌کند

✅ امضای امن مبتنی بر ابر را با افزونگی قوی فعال می‌کند

متولیان نهادی نه تنها کلیدها را به طور ایمن ذخیره می‌کنند، بلکه ارائه می‌دهند توافق‌نامه‌های سطح خدمات (SLA), بیمهو قابلیت حسابرسی.

✅ الزامات انطباق را برآورده می‌کند

✅ آرامش خاطر را برای مشتریان سازمانی فراهم می‌کند

✅ داشبوردهای عملیاتی یکپارچه برای مدیریت سبد پروژه‌ها

معایب کلید خصوصی: ذخیره‌سازی

چه یک کیف پول سخت‌افزاری گم شود و چه یک کیف پول کاغذی در اثر آتش‌سوزی آسیب ببیند، خطر ... گم کردن کامل کلید اگر پشتیبان‌گیری‌ها به درستی مدیریت نشوند، باقی می‌مانند.

❌ بدون بازیابی مرکزی—اگر از بین رفته باشد، دیگر رفته است

❌ نیازمند برنامه‌ریزی دقیق افزونگی و پروتکل‌های بازیابی پس از سانحه است

مدیریت دستی کلیدهای رمزنگاری، خطر بالای اشتباهاتی مانند انتقال اشتباه، پشتیبان‌گیری ناموفق یا مکان‌های ذخیره‌سازی ناامن را به همراه دارد.

❌ رایج در بین کاربران خرد و تازه واردان به دنیای کریپتو

❌ خطر از دست دادن دائمی دارایی را افزایش می‌دهد

سیستم‌های ذخیره‌سازی سرد و MPC اغلب به گردش‌های کاری عملیاتی پیچیده‌ای نیاز دارند، از جمله مراسم امضای امن، سلسله مراتب تأیید و بررسی‌های انطباق.

❌ برای تراکنش‌های مکرر ایده‌آل نیست

❌ نیاز به آموزش مداوم و مدیریت برای کاربران مجاز دارد

راهکارهای حضانت در سطح سازمانی، هزینه‌های قابل توجهی را هم برای زیرساخت‌ها و هم برای نگهداری مداوم به همراه دارند.

❌ برای صندوق‌های کوچک یا افراد گران است

❌ به پرسنل حقوقی، فنی و امنیتی نیاز دارد

مزایا و چالش‌های نگهداری دارایی‌های دیجیتال

حوزه نگهداری دارایی‌های دیجیتال به سرعت در حال تحول است و مزایای بی‌شماری را برای سرمایه‌گذاران حقیقی و نهادی ارائه می‌دهد. با این حال، چالش‌های منحصر به فردی را نیز به همراه دارد که ناشی از ماهیت غیرمتمرکز و تغییرناپذیر فناوری بلاکچین است.

بیایید نگاهی دقیق تر به آن بیندازیم مزایا و چالش‌های کلیدی اجرای راهکارهای نگهداری و حفاظت از دارایی‌های دیجیتال

مزایای نگهداری دارایی‌های دیجیتال

خدمات حضانت حرفه‌ای از فناوری‌های پیشرفته‌ای مانند ذخیره‌سازی سرد، محاسبات چندجانبه (MPC) و ماژول‌های امنیتی سخت‌افزاری (HSM) برای ارائه ... بهره می‌برند. محافظت قوی در برابر هک، دسترسی غیرمجاز و از دست دادن تصادفی.

با افزایش نظارت‌های قانونی، به ویژه در حوزه‌های قضایی مانند ایالات متحده، اتحادیه اروپا و سنگاپور، ارائه دهندگان خدمات امانتداری تحت نظارت، به اطمینان از نگهداری دارایی‌های دیجیتال به شیوه‌ای مطابق با قوانین کمک می‌کنند و از ... احراز هویت، مبارزه با پولشوییو سوابق قابل حسابرسی قانونا الزامی.

حضانت امن عبارت است از پیش‌نیاز پذیرش نهادیصندوق‌های پوشش ریسک، مدیران دارایی و شرکت‌ها به متولیان شخص ثالثی نیاز دارند که کارایی عملیاتی، کنترل سیاست‌ها و پشتیبانی از پرتفوی‌های بزرگ را ارائه دهند.

بسیاری از ارائه دهندگان خدمات حضانت، این خدمات را ارائه می‌دهند سیاستهای بیمه پوشش سرقت، سهل‌انگاری یا تخلفات داخلی. این امر به مشتریان آرامش خاطر می‌دهد و الزامات ریسک طرف مقابل را برای مؤسسات مالی برآورده می‌کند.

متولیان، پلتفرم‌هایی ارائه می‌دهند که شامل ردیابی دارایی‌ها، گزارش تراکنش‌ها، تجزیه و تحلیل پرتفوی و ادغام API با صرافی‌ها و پلتفرم‌های DeFi می‌شود - که کار را برای مشتریان آسان‌تر می‌کند. مدیریت دارایی‌های دیجیتال در مقیاس بزرگ.

چالش‌های نگهداری دارایی‌های دیجیتال

ایمن‌سازی کلیدهای خصوصی به روشی که امنیت، دسترسی‌پذیری و افزونگی را متعادل کند، امری بسیار فنی است. پیاده‌سازی ضعیف می‌تواند منجر به از دست دادن دارایی‌های برگشت‌ناپذیر یا قرار گرفتن در معرض تهدیدات داخلی.

محیط نظارتی پیرامون دارایی‌های دیجیتال و نگهداری آنها هنوز در حال تحول است. قوانین جدید می‌توانند تأثیرگذار باشند. صدور مجوز، مالیات، الزامات سرمایهو حتی قانونی بودن برخی از خدمات در حوزه‌های قضایی مختلف.

اعتماد به یک متولی شخص ثالث - به ویژه کسی که بدون نظارت نظارتی یا بیمه است - باعث می‌شود ریسک طرف مقابلاگر متولی هک شود یا از کار بیفتد، بازیابی دارایی ممکن است غیرممکن باشد.

همه متولیان از هر دارایی دیجیتال، به ویژه توکن‌های جدیدتر، NFTها یا توکن‌های روی زنجیره‌های نوظهور، پشتیبانی نمی‌کنند. این موضوع محدودیت‌هایی را ایجاد می‌کند. انعطاف‌پذیری سبد سهام برای سرمایه‌گذارانی که به دنبال حضور گسترده هستند.

حضانت در سطح موسسه اغلب با موارد زیر همراه است حداقل مورد نیاز تعادل، هزینه‌های خدمات یا هزینه‌های پذیرش که ممکن است برای سرمایه‌گذاران شخصی یا خرد، گران باشد.