تبدیل مقررات کریپتو در آسیا به یک مزیت رقابتی

مسئله اصلی فقط وجود مقررات مربوط به دارایی‌های دیجیتال نیست. مشکل واقعی این است که آنها از یک بازار به بازار دیگر به شدت متفاوت هستند. در حالی که یک موضوع کلی در مورد حمایت از مصرف‌کننده و مبارزه با پولشویی وجود دارد. (AML) از آنجا که این موضوع از طریق مقررات آسیایی دنبال می‌شود، جزئیات، پیچیدگی‌های خاص خود را دارند. 

هر بازار چارچوب منحصر به فرد خود را دارد، که اغلب تعاریف متفاوتی برای دارایی‌های دیجیتال، الزامات صدور مجوز متفاوت و قوانین متمایز برای همه چیز، از صدور توکن گرفته تا نگهداری، دارد. این فقدان یک استاندارد نظارتی یکپارچه به این معنی است که یک رویکرد «یکسان برای همه» برای انطباق غیرممکن است.

تضاد بین سنگاپور و هنگ کنگ را در نظر بگیرید. قانون خدمات پرداخت (قانون PS) الزامات سختگیرانه‌ای را بر همه چیز، از تفکیک دارایی‌ها گرفته تا حمایت از مصرف‌کننده، اعمال می‌کند. در همین حال، هنگ کنگ رژیم صدور مجوز متمایز خود را برای پلتفرم‌های معاملات دارایی مجازی (VATP)با قوانین مختلف برای نگهداری و تجارت. شرکتی که میلیون‌ها دلار برای ساخت زیرساخت انطباق داخلی برای یکی از آنها هزینه می‌کند صلاحیت این دادگاه متوجه خواهد شد که کاملاً با الزامات دیگری سازگار نیست.